Он смотрел на меня с изумлением. (O bana şaşkınlıkla bakıyordu.)
Изумление на её лице было заметно. (Yüzündeki şaşkınlık farkediliyordu.)
Мы увидели изумление в его глазах. (Onun gözlerinde şaşkınlık gördük.)
Её изумление было понятно. (Onun şaşkınlığı anlaşılabilirdi.)
Я почувствовал изумление, когда услышал новость. (Haberi duyunca şaşkınlık hissettim.)
Изумление перед лицом неизведанного было естественным. (Bilinmeyen karşısında şaşkınlık hissetmek doğaldı.)
Он выразил своё изумление громким смехом. (Şaşkınlığını yüksek sesle gülerek ifade etti.)
Её изумление было вызвано неожиданным поворотом событий. (Şaşkınlığı, olayların beklenmedik dönüşüyle ortaya çıkmıştı.)
В изумлении от увиденного, я не мог сказать ни слова. (Gördüğüm karşısında şaşkınlıkla hiçbir şey söyleyemedim.)
Его изумление было искренним и глубоким. (Onun şaşkınlığı samimi ve derindi.)